Home > Omgeving Fort Napoleon is niet langer Onroerend Erfgoed ‘omdat het te zwaar aangetast is’

Omgeving Fort Napoleon is niet langer Onroerend Erfgoed ‘omdat het te zwaar aangetast is’

Geschreven op 30 juli 2026 om 06:17 door Mario De Wilde

Vlaams minister van Onroerend Erfgoed Ben Weyts past de bescherming van het cultuurhistorische landschap ‘Fort Napoleon en omgeving’ in Oostende aan. De Stad Oostende had aangegeven dat een herziening van de contouren van de bescherming aangewezen was, door diverse ontwikkelingen binnen en buiten de grenzen van het voormalige beschermingsbesluit. Op verschillende plekken zijn de erfgoedwaarden al vele jaren geleden verloren gegaan. Er komt nu duidelijkheid, want een herstel van de oorspronkelijke erfgoedtoestand is niet realistisch. “Wij kunnen parkings en zelfs hedendaagse bedrijven niet blijven beschermen als erfgoed. Zo zou een Vlaamse erfgoedbescherming elke waarde en geloofwaardigheid verliezen”, zegt Weyts. “We blijven natuurlijk wel beschermen wat ontegensprekelijk nog altijd erfgoed is: Fort Napoleon zelf, de Batterij Hundius, de Vuurtoren Lange Nelle en in totaal meer dan 12 hectare die nog altijd een waardevol geheel vormen”.

Fort Napoleon is een 19de eeuwse vesting in Oostende die in 1976 samen met enkele hectaren omgeving beschermd werd als cultuurhistorisch landschap. In de voorbije 50 jaar is de situatie op het terrein echter ingrijpend veranderd. Het oorspronkelijke duinenlandschap is op verschillende plaatsen al vele jaren verdwenen door de aanleg van het Vuurtorendok en de inplanting van industrie. Delen van het officieel nog als erfgoed beschermde landschap worden al jaren als bedrijventerrein en als parkings gebruikt. Een flink deel van deze omgeving vormt ook niet langer een samenhangend geheel met Fort Napoleon. De oorspronkelijke vegetatie en het duinenreliëf van weleer zijn grotendeels verdwenen. Daar komt nog eens bij dat het herziene gewestplan uit 2001 en het gewestelijk ruimtelijk uitvoeringsplan uit 2009 hier nieuwe ontwikkelingen voorzien. Om al deze redenen heeft de Stad Oostende in juli 2025 gevraagd om de contouren van de bescherming rond Fort Napoleon te herzien en te gaan naar een meer beperkte begrenzing die overeenstemt met de realiteit op het terrein. Daarvoor werd eind vorig jaar en begin dit jaar ook een openbaar onderzoek georganiseerd.

Minister van Onroerend Erfgoed Ben Weyts gaat nu in op de vraag van de Stad Oostende en past de bescherming van Fort Napoleon en omgeving aan. Concreet blijft de bescherming behouden voor het fort zelf, de Batterij Hundius, de Vuurtoren Lange Nelle en in totaal 12,38 hectare die nog altijd een waardevol en aaneengesloten geheel vormen. De rest van de oude bescherming wordt nu definitief opgeheven omdat de erfgoedwaarden er ofwel verdwenen zijn ofwel te zwaar aangetast en omdat een herstel van de oorspronkelijke toestand niet langer realistisch is. De meeste ingrepen zijn er ook al te lang geleden gebeurd. Weyts baseert zich voor dit alles op de vaststellingen van het Agentschap Onroerend Erfgoed.

Het Agentschap heeft overigens ook alle 157 ingediende bezwaren grondig bestudeerd, maar deze deden geen afbreuk aan de realiteit op het terrein: de erfgoedwaarden zijn gewoonweg onvoldoende bewaard om een erfgoedbescherming op Vlaams niveau nog te verantwoorden.

“De oude erfgoedbescherming was gebaseerd op een landschap dat eenvoudigweg al jaren niet meer bestaat en waar herstel ook geen optie meer is”, zegt Weyts. “Voor alle duidelijkheid: dit is enkel een oordeel over de erfgoedwaarden, niet over andere aspecten zoals natuurwaarden en al zeker niet over toekomstige ontwikkelingen. Daar zijn andere overheden en procedures voor”. Het is overigens niet ongewoon dat beschermingen opnieuw geëvalueerd en aangepast worden. Elk jaar worden er meer dan 20 beschermingen opgeheven.

1 reactie

Sarah Tilkin, beleidsmedewerker kust en Noordzee bij Natuurpunt
Geschreven op 2026-07-30 14:05:40
Fort Napoleon: van (ooit) waardevol, beschermd landschap tot lucratieve bouwput Vlaamse regering ruilt beschermd landschap voor woontorens De Vlaamse Regering heft een deel van de bescherming rond Fort Napoleon in Oostende op. Daarmee maakt ze de weg vrij voor minstens twee nieuwe woontorens op bijna 4 hectare unieke, open binnenduinruimte, pal tussen de Fortstraat en de Vuurtorenweg op Oosteroever. Ondanks de talrijke bezwaren, degradeert de regering dit (ooit) waardevol, beschermd erfgoedgebied nu toch tot een lucratieve bouwput. Voor Natuurpunt en andere betrokken organisaties zoals Climaxi, Dement en het Lokaal actiecomité Oosteroever is deze beslissing onbegrijpelijk en onaanvaardbaar. De organisaties overwegen dan ook verdere juridische stappen. Perverse redenering Volgens minister Weyts is het landschap te ver gedegradeerd waardoor het niet langer waardevol genoeg is om nog langer beschermd te worden. In werkelijkheid gaat het om een gebied dat jarenlang bewust werd volgestouwd met verharding en parkings. Parkings zijn inderdaad geen erfgoed, maar erfgoed zou om te beginnen nooit parking mogen zijn. Nu de bescherming opheffen omdat men jarenlang de aantasting van het gebied gedoogde, is een perverse, cynische redenering. Zo beloon je slecht beleid en zet je een precedent dat elke projectontwikkelaar aanmoedigt om eerst jarenlang beschermde gebieden te schenden en daarna de bescherming te laten schrappen. Net dit gebied op de Oosteroever biedt kansen die elders in Oostende al verloren zijn. Hier is ruimte voor natte natuur, klimaatadaptatie en een open, groene wijk in plaats van een ‘Dubai aan de andere oever.’ Hier kan de natuur zich herstellen, met een rijk duinmilieu, waterbuffering en een zachte overgang tussen haven, woonwijk en duinen. Door de bescherming op te heffen, verliest de stad haar belangrijkste hefboom om bouwaanvragen te weigeren en kiest ze bewust voor verdere verharding. Masterplan zonder visie De Stad Oostende schermt met een Masterplan voor de Oosteroever, maar de plannen voor dit gebied zijn ondertussen niet meer op één hand te tellen. In plaats van een duidelijke, sociaal‑ecologische visie voor een leefbare wijk met sociale mix en betaalbare woningen, wordt stap voor stap de laatste open ruimte opgeofferd voor torens die vooral de immobiliënsector bedienen. De vraag is niet of Oostende ontwikkelt, maar hoe. Een stad die zichzelf ernstig neemt, houdt strategische plekken open voor natuur, water en publieke ruimte. Door de bescherming af te bouwen, verliest de samenleving ook een belangrijk juridisch argument. Het erfgoedlabel verdwijnt precies op de percelen waar de druk het grootst is, waardoor toekomstige ontwikkelingen niet langer aan erfgoed‑ en landschapswaarden kunnen worden getoetst. Dat was ook de kern van de kritiek van Natuurpunt en andere organisaties zoals Climaxi. Dit is een ad‑hocbeslissing om één dossier mogelijk te maken, en tegelijk de deur open te zetten voor gelijkaardige opheffingen elders. Wegwerpstatuut De beslissing van de Vlaamse Regering rond Fort Napoleon staat zo symbool voor een breder probleem: waar bescherming zou moeten leiden tot herstel van natuur en landschap, wordt ze nu gebruikt als wegwerpstatuut dat kan worden teruggeschroefd zodra beton en hoogbouw lonken. Wie een leefbare kust, een rechtvaardige stad en een geloofwaardig erfgoedbeleid wil, kan zich bij zo’n koers niet neerleggen. Sarah Tilkin, beleidsmedewerker kust en Noordzee bij Natuurpunt

Geef een reactie op dit artikel

Velden met een * zijn verplicht in te vullen. E-mailadressen worden nooit gepubliceerd op de website.