Trek op woensdag 27 mei eens naar de oorsprong van het Weeuwhof in Poperinge
Sinds maart zijn archeologen van BAAC Vlaanderen aan de slag in het Poperingse Weeuwhof. Ze zijn er op zoek naar de oorsprong van de beschermde site uit de 18de eeuw. Maar ook sporen van middeleeuwse nijverheid komen naar boven. Op woensdag 27 mei tussen 15 en 19 u. kan je een rondleiding volgen op de site. Binnenkort starten de restauratiewerken aan het Weeuwhof in opdracht van de stad en de provincie West-Vlaanderen. Deze idyllische plek in de binnenstad wordt omgevormd tot een site voor cohousing en inclusief wonen. Omdat de huisjes aangepast moeten worden naar de huidige duurzaamheidsvereisten, was ook een archeologisch onderzoek nodig.
Originele vloeren
Het Weeuwhof werd gesticht in 1769 voor arme weduwen in opdracht van kanunnik Proventier. Wat startte met 9 huisjes, breidde zich langzaam uit tot 26 huisjes rond een binnenkoer tegen het einde van de 18de eeuw. Deze groei was mogelijk dankzij de middelen van de familie Mazeman, de eigenaars van het Couthof in Proven.
Tot en met 1970 veranderde maar weinig aan de huisjes, behalve de overschakeling van een open haard naar een kolenkachel in 1863. In de jaren ’70 werden de huisjes iets grondiger gerenoveerd aan de binnenzijde en kwam er een kleine uitbreiding aan de westzijde.
Na het opbreken van de vloeren uit de jaren ’70 kwamen meteen de oude vloeren terug boven. Het gaat om vloeren in rode en zwarte keramische tegels. Aan één zijde is een haard zichtbaar met centraal een vierkante verhoging of verdieping om de as te verzamelen. De beroeting van het vuur is er nog goed zichtbaar. In de hoek van de kamers is vaak een vloertje in bakstenen aanwezig. Mogelijk is dit de locatie van een klein keukentje. In enkele huisjes is ook een verdiepte bakstenen vloer aangetroffen. Mogelijk gaat het hier om de opslagplaats van de kolen. Iedere weduwe kreeg jaarlijks 100 kg kolen ter beschikking, zoals vastgelegd in 1863.
De tegels van de originele vloeren worden na de documentering voorzichtig verwijderd en kunnen mogelijk in de toekomst een nieuwe plaats krijgen in één van de ruimtes van het Weeuwhof.
Late middeleeuwen
Na de verwijdering van de vloeren kwamen ook nog oudere sporen aan het licht. In de middeleeuwen was Poperinge een belangrijke stad in het graafschap Vlaanderen. De stad had geen verdedigingsmuren, dus is het vaak zoeken naar de ware omvang van de middeleeuwse stad die toen toch meer dan 10.000 inwoners telde. Onderzoek op de site van het Weeuwhof toont nu aan dat deze zone van Poperinge ook behoorde tot de middeleeuwse stad, want er worden diverse sporen uit de late middeleeuwen opgegraven. Zo kwamen onder een ophogingslaag verschillende kuilen aan het licht met middeleeuwse scherven en zelfs een volledige kan in grijs aardewerk.
Enkele kuilen zijn vermeldenswaardig. Het zijn afvalkuilen vol met hoornpitten. Hoornpitten zijn een restant van hoorns van runderen of schapen. Zo’n kuilen komen vaak voor in de nabijheid van leerlooierijen of hoornbewerkers. In Poperinge zijn al verschillende leerlooierijen opgegraven in de voorbije 10 jaar. Iedere keer vlakbij het water van de Bommelaarsbeek of Vleterbeek. In de bronnen worden in deze buurt geen leerlooierijen vermeld en ook water is niet meteen dichtbij voor handen. Verder onderzoek op de hoornpitten of in de historische bronnen kan hier in de toekomst meer helderheid brengen.
Rondleiding
Wie het volledige verhaal van de opgraving wil leren kennen, kan woensdag 27 mei terecht op het opgravingsterrein waar de archeologen gratis rondleidingen geven.
Rondleidingen om 15 u., 16 u., 17 u. en 18 u.
Inschrijven: publiekswerking@baac.be
Plaats van afspraak: ingang Weeuwhof, Sint-Annastraat, 8970 Poperinge
Trek stevige schoenen aan.