Isabelle De Grande wint Inclusieprijs Brugse Stedelijke Raad voor Personen met Handicap
Zopas werd in Brugge de Inclusieprijs Brugse Stedelijke Raad voor Personen met een Handicap op het stadhuis uitgereikt. Die erkenning ging dit jaar naar mantelzorgcoach Isabelle De Grande. Dat verhaal is vandaag het verhaal van Isabelle De Grande en haar gezin. Haar zoon Zaki heeft het syndroom van Down en is zeer beperkt in zijn mogelijkheden. Isabelle wist bij zijn geboorte heel goed wat haar te wachten stond. Ze is bachelor in de orthopedagogiek en werkte al jaren in de sector. Een sector die op zich al vraagt om flexibiliteit, planning en veerkracht. Laat staan wanneer je die moet combineren met intensieve zorg binnen het eigen gezin. Ze stond daarin gelukkig niet alleen. Haar partner Hans deelt dezelfde waarden en dezelfde betrokkenheid. En ook haar kinderen, Mira en Aiko, dragen die zorgende ingesteldheid vanzelfsprekend in zich. Zonder grootse woorden, zonder drama – gewoon, omdat het zo voelt.
Mira is vandaag zelf actief als opvoedster in de bijzondere jeugdzorg. Aiko studeert voor industrieel ingenieur, maar kiest ervoor om zijn eindwerk te wijden aan iets bijzonder menselijks: geen robots, maar een betaalbare mobiele snoezelruimte. Technologie in dienst van zorg. Enkele jaren geleden besliste Isabelle om haar professionele loopbaan volledig stop te zetten, om zich voltijds te wijden aan de zorg voor Zaki – en om haar andere kinderen daarin te ontlasten. Maar één keer per jaar, vijf dagen lang, nemen Mira en Aiko die zorg volledig over. Vijf dagen waarop hun ouders even mogen ademhalen. Vijf dagen waarop zorg plaatsmaakt voor rust. Het gezin heeft één eenvoudige, maar veelzeggende slogan:
‘Zaki tevreden, wij tevreden’. Het klinkt licht. Maar het is diep doorleefd.
Het stadsbestuur van Brugge wilde Isabelle, Hans, Mira en Aiko huldigen als de verpersoonlijking van zovele ouders en broers en zussen in onze samenleving. Want zij staan niet alleen. Zij zijn ambassadeurs voor talloze mantelzorgers en jonge mantelzorgers die vaak in stilte dragen wat zwaar is. Maar bij Isabelle komt daar nog iets bij. Gedreven door haar agogische achtergrond, haar passie en haar levenservaring, groeide zij uit tot mantelzorgcoach. Ze ondersteunt vandaag andere mantelzorgers met kennis, begrip en oprechte betrokkenheid. Niet vanuit theorie, maar vanuit geleefde realiteit. En precies dat maakt haar tot een uitzonderlijke ambassadeur.
2026 is het internationaal jaar van het vrijwilligerswerk. Een zorgende samenleving heeft mensen nodig die zich, om welke reden dan ook, vrijwillig inzetten voor anderen. Met de keuze voor Isabelle en haar gezin geeft de Stedelijke Raad daar vandaag een bijzonder warme en terechte invulling aan