Esperanto-kenner Grégoire Maertens uit Beernem werd 102 jaar
De burgemeester en schepenen van Beernem brachten afgelopen vrijdag een bezoek aan Grégoir Maertens (Mariawende), die op 1 januari 102 jaar werd. Grégoire Maertens heeft zich vanaf zijn jeugd ingezet voor de uitbouw en werking van verscheidene organisatie die de verspreiding van de internationale taal Esperanto bevorderen, niet alleen op plaatselijk
en nationaal vlak, maar ook op het internationale, en inzonderheid binnen het kader van de landen van de Europese Unie. De loopbaan van Maertens heeft zich afgetekend binnen het kader van de Belgische diensten van Financiën. Dank zij persoonlijke inzet is hij, na op 21-jarige leeftijd in 1945 er in dienst te zijn getreden als gewone beambte op niveau 3 in de directie te Brugge, opgeklommen tot niveau 13 in het Hoofdbestuur in Brussel. In die jaren heeft hij talrijke werken over financiën en belastingen geschreven (o.a. deel X van de Documentatie Vande winckele; een vijftal eigen werken; talrijke bijdragen in andere werken en in tijdschriften).
Hij werd als deskundige uitgenodigd op seminaries van de Fiscale Hogeschool, in de Vormingsinstituten West-Vlaanderen, in UFSIA, e.a., en werd tenslotte docent aan de Fiscale Hogeschool van EHSAL (Brussel) en is daar trouwens ook nu nog lid van de examen commisie. – Daarenboven was hij als lid opgenomen bij het comité voor het afsluiten of uitvoeren van Verdragen tussen staten betreffende de invordering van directe belastingen (deze van Nederland, Duitsland, Finland). Ondanks deze drukke bezigheden was hij ook actief in vele socio-culturele verenigingen: 40 jaar bestuurslid, waarvan vele als voorzitter, van Brugfina; secretaris (ook nu nog) van vzw Brugge Toerisme; voorzitter van het Sociaal Verhuurkantoor Brugge; adviseur van de therapeutische gemeenschap “De Sleutel”, e.a. (de lijst is ter beschikking).
Maar zijn mooiste prestaties heeft hij geleverd in de Esperanto-beweging. Hij heeft die taal geleerd op 16-jarige leeftijd en heeft zich eerst ingespannen in de jeugdafdeling van de Vlaamse Esperanto-Liga, naderhand in die liga zelf (secretaris van 1946 tot 1966), ook als redactiesecretaris van het tijdschrift. Reeds 50 jaar is hij ondervoorzitter van de Brugse groep “Paco kaj Justeco”. Na de vorming van de Belgische Esperanto-Federatie in 1978 is hij daar doorlopend in het bestuur geweest en beheert hij er de fondsen Jaumotte-Locquet en E. Ernst; ook beheerde hij vele jaren de uitgeverij “Sonorilo”. Hij is thans erelid van de Vlaamse Esperanto-Bond.
Maar reeds sinds 1960 had hij ook een rol in de internationale beweging, vooral in Universala Esperanto-Asocio (een wereldbond met leden in meer dan 80 landen), waarvan hij trouwens vele jaren bestuurslid is geweest (vooral voor financiën) en van 1980 tot 1986 internaticffile voorzitter. Hij heeft er een actieve rol gespeeld tot in 1992. Vooral te loven zijn ook zijn initiatieven daar waar het Europa betreft. Van 1989 tot 1991 was hij bestuurslid van het “Comité Européen des Associations d’Intérêt Général”. In 1980 richtte hij in Brussel het “Europa Esperanto-Centro” op, dat meerdere jaren goede contacten legde met de Europese instellingen, doch wegens geldgebrek zijn deuren heeft moeten sluiten. Hij werkte actief mee met de “Eáropa Klubo”, vooral toen die in 1983-1984 haar zetel in Brussel had. Toen de Vlaamse afdeling van die “Eáropa Klubo” in 1983 een studiedag inrichtte in Brugge, zorgde hij er voor een groot gedeelte van het programma, en heeft hij medegeholpen met de redactie van het verslagboek. Ook nu nog blijft hij actief op dat gebied en ijvert hij mee aan de heroprichting van een Brussels Esperanto-centrum. Het Nieuws van West-Vlaanderen wenst de jarige eeuweling nog vele jaren in goede gezondheid toe.