Achter de schermen in De Zonnegloed: deze week medewerker Laurens Boel
Deze week ging het bij De Zonnegloed niet over een dier, maar over papier. Over regels, statuten en iets wat we al jaren hopen te mogen doen: fiscale attesten uitdelen aan mensen die ons steunen.
“We krijgen die vraag heel vaak,” vertelt communicatiemedewerker Laurens Boel. “Mensen willen ons helpen en vragen dan of hun gift fiscaal aftrekbaar is. En elke keer moeten we antwoorden: nee, jammer genoeg nog niet.”

Dat “nog niet” sleept ondertussen al jaren aan.
Een sanctuary, maar op papier een zoo
De verwarring begint bij één simpele vraag: wat is De Zonnegloed eigenlijk? Veel mensen denken dat we een dierentuin zijn. En juridisch klopt dat vandaag ook. Maar inhoudelijk zijn we dat niet. “Een klassieke zoo is in de eerste plaats ontworpen voor bezoekers,” legt Laurens uit. “Dieren worden vaak geselecteerd of gefokt om te tonen aan het publiek. Educatie en soortbehoud zijn belangrijk, maar het bezoekersverhaal staat centraal.”
Een sanctuary, zoals De Zonnegloed, werkt net omgekeerd.
“Wij kiezen onze dieren niet,” zegt Laurens. “Zij komen naar ons omdat ze nergens anders meer terechtkunnen. Vaak zijn ze in beslag genomen bij illegale handel, gered uit circussen of overgenomen van andere instellingen. Wij zeggen nooit: ‘Die soort willen we erbij’. Wij vragen: wie heeft hulp nodig?”
Bezoekers zijn welkom, maar niet het doel
De Zonnegloed ontvangt bezoekers, en dat is belangrijk. Educatie en bewustmaking maken deel uit van onze missie, en bezoekersinkomsten zijn essentieel om de werking draaiende te houden. “Toch is ons primaire doel altijd de zorg voor de dieren,” benadrukt Laurens. “We doen niet aan collectiebeheer en gaan niet op zoek naar ‘publiekstrekkers’. We vangen dieren op die hulp nodig hebben, ongeacht of ze populair zijn.”
Daarom zijn de verblijven ruim en groen, met schuilplekken en privacyzones. Daarom zijn we maar beperkt open en werken we met een maximum aantal bezoekers. Dieren moeten hier niets presteren. Ze mogen zich terugtrekken en herstellen op hun eigen tempo.
Waarom structurele steun zo belangrijk is
Net omdat De Zonnegloed een sanctuary is, brengt de werking blijvende kosten met zich mee. De dieren die hier leven worden vaak oud, hebben extra medische zorg nodig en aangepaste verblijven. Die zorg stopt nooit. “We zijn vandaag sterk afhankelijk van bezoekers,” zegt Laurens. “Maar structurele steun, los van een bezoek, maakt voor een sanctuary echt een verschil. Het zorgt voor stabiliteit en ademruimte.”
Tussen regelgeving en dagelijkse zorg
Het pijnlijke is: de Vlaamse overheid erkent intussen wel dat sanctuaries bestaan. In de Vlaamse Codex Dierenwelzijn werd in 2024 een nieuwe categorie ingevoerd: opvangcentra voor uitheemse wilde dieren in nood. Maar het bijhorende erkenningssysteem is er nog niet. “Dat betekent dat we vandaag nog altijd beoordeeld worden volgens regels die niet voor ons geschreven zijn,” zegt Laurens. “En zolang dat formele erkenningsbewijs er niet is, krijgen we telkens hetzelfde antwoord: dien uw aanvraag later opnieuw in.” Die aanvraag werd eind vorig jaar ingediend. Met de nodig uitleg en nuance. Maar opnieuw kregen we te horen dat men ze niet ten gronde kan behandelen.
Waarom steun vandaag meer dan ooit het verschil maakt
Hoewel het juridische kader nog niet is afgestemd op wat sanctuaries vandaag zijn, blijft de missie van De Zonnegloed onveranderd. “Onze werking stopt niet omdat het statuut ontbreekt,” zegt Laurens. “De dieren blijven hier. Ze krijgen elke dag zorg, voeding en medische opvolging; ongeacht of daar al dan niet een fiscaal attest tegenover staat.”
Net daarom blijft steun zo belangrijk. Elke bijdrage, groot of klein, gaat rechtstreeks naar de dieren die hier levenslang verblijven. Naar hun voeding, hun verzorging, hun verblijven en hun medische noden. “Mensen steunen ons omdat ze voelen waar het hier om draait,” zegt Laurens. “Niet om papierwerk, maar om dieren die nergens anders meer terechtkunnen.”
De Zonnegloed ontvangt bezoekers en is dankbaar voor elke persoon die langskomt, maar een sanctuary draait op meer dan alleen tickets. Ze draait op betrokkenheid. Op mensen die geloven in een plek waar dieren geholpen worden ondanks alles wat ze meemaakten.
“Wie ons steunt, helpt vandaag al mee het verschil maken,” besluit Laurens. “Voor elk dier dat hier een tweede kans krijgt. En dat is iets waar we samen trots op mogen zijn.”
Even kennismaken

-Naam & woonplaats: Laurens Boel (Tielrode)
-Functie: Communicatiemedewerker bij De Zonnegloed
-Hobby’s: Podcasts maken, dieren fotograferen, zorgen voor mijn eigen huisdieren en hockey spelen
-Favoriete dieren in De Zonnegloed: “De grijze eekhoorns. Elke dag zie ik ze wel iets grappigs of vertederends doen. Maar zodra ik mijn camera bovenhaal om het moment vast te leggen, zijn ze weg. Dat maakt het soms frustrerend, maar tegelijk ook mooi: ze blijven hun wilde, eigenzinnige zelf. Het is net dat wat ze zo bijzonder maakt.”
-Een typische werkdag: “Die bestaat eigenlijk niet. De ene dag werk ik aan borden in het park, de andere dag maak ik foto’s of video’s, ontwerp ik flyers of zoek ik sponsors voor ons magazine. Communicatie bij De Zonnegloed is nooit af.”