Achter de schermen bij De Zonnegloed: wasbeer Arno

De voorbije dagen stond alles even in het teken van wasbeer Arno. De normaal zo atletische klimmer mankte plots met zijn rechterachterpoot. “Dat viel meteen op,” vertelt verzorger Thibo. “Arno is meestal voortdurend in beweging, dus als hij anders loopt, weten we dat er iets niet klopt.” Na observatie en het nemen van foto’s werd duidelijk wat er aan de hand was: Arno had zijn femur gebroken. Hoe dat precies gebeurd is, blijft een vraagteken. “Dat is vaak zo bij dieren,” zegt Thibo. “Je ziet het gevolg, maar niet het moment zelf.”

Arno werd intussen geopereerd en de breuk werd netjes vastgezet. Hij verblijft nu in de ziekenboeg, waar rust het sleutelwoord is. Weinig bewegen en vooral niet klimmen — geen evidente opdracht voor een dier dat normaal overal op en over kruipt. Hij krijgt antibiotica en pijnstilling, en wordt nauw opgevolgd door de verzorgers.

Een extra uitdaging bij wasberen is de medicatie. “Wanneer ze tijdelijk van hun groep gescheiden zitten, gebeurt het soms dat ze hun medicatie niet willen nemen,” legt Thibo uit. “Dan moeten wij creatief zijn.” In Arno’s geval bleken druiven en eieren de oplossing. “Daar kunnen we hem wél voor motiveren.”
Opvallend: hoewel wasberen in het wild geen sociale dieren zijn, doen ze het in gevangenschap vaak verrassend goed samen. “Dat maakt het voor Arno misschien net iets lastiger om nu even apart te zitten,” zegt Thibo. “Maar het is nodig voor zijn herstel.”
Arno zelf is een schuwe, maar erg nieuwsgierige wasbeer. Hij houdt graag wat afstand, maar volgt alles aandachtig. “Je kan Arno herkennen aan zijn slanke bouw en zijn donkergrijze vacht,” vertelt Thibo. “Hij heeft een vrij fijn gezichtje, met een groot wit masker en daartussen wat zwart. Dat maakt hem heel herkenbaar.”

Normaal is Arno bijna altijd buiten te vinden. “95 procent van de tijd zit hij in het buitenverblijf,” zegt Thibo. “Hij slaapt vaak hoog, op een balk tegen het plafond. Binnen zie je hem maar af en toe.” Voorlopig moet hij het rustiger aan doen, maar als alles goed blijft gaan, kan hij stap voor stap herstellen.
Bij De Zonnegloed volgen de verzorgers hem dag na dag op. Met veel geduld, zorg — en af en toe een druif.

De Zonnegloed is in januari te bezoeken op woensdagnamiddag en in het weekend.

Even kennismaken met een van de verzorgers van De Zonnegloed

-Naam & woonplaats: Thibo Penninck (Tielt)

-Functie: Dierenverzorger bij De Zonnegloed, afdeling 4 (kleine roofdieren, stekelvarkens en grijze eekhoorns)
-Hobby’s: Muurklimmen, weetjes opzoeken over dieren, naar de fitness gaan en op reis gaan om te wandelen in de natuur
-Favoriete dieren:
-Algemeen: de laaglandtapir
-In De Zonnegloed: de withandgibbons
-Binnen zijn afdeling: de servals
Een typische werkdag:
De dag start met een ochtendbijeenkomst, gevolgd door een check-up om te zien of alle dieren in orde zijn. Daarna worden de dieren gevoederd, het water ververst, elektriciteit en draden gecontroleerd en temperaturen genoteerd. Ook het eerste basiswerk van mesten gebeurt in de voormiddag.

Na de middagpauze volgt opnieuw een voedermoment. Indien nodig worden verblijven grondig gereinigd, verrijking gemaakt, verblijven heringericht of aangepast en ramen schoongemaakt. Ook spinnenwebben verwijderen en het onderhoud van paadjes horen erbij.