Home > 2023 wordt een bijzonder jaar voor deze negen Oostkampenaren. Lees hun eigen verhaal

2023 wordt een bijzonder jaar voor deze negen Oostkampenaren. Lees hun eigen verhaal

Geschreven op 30 december 2022 om 11:19 door Mario De Wilde

2023, dat is een nieuw jaar met nieuwe dromen, uitdagingen, goede voornemens, kleine en grote gelukjes …We brengen negen Oostkampenaren in beeld die een bijzonder jaar tegemoet gaan. In De Merel krijg je in januari (straks dus) al een voorproefje, maar hier lees je het volledige verhaal van de negen bijzondere mensen:

Hoofdleidster van KSA Ten Rode Luna Degrande

Luna, waarom wordt 2023 een bijzonder jaar voor jouw vereniging?
“In 2023 wordt onze KSA, KSA Ten Rode Oostkamp, 95 jaar. Zo’n belangrijke mijlpaal moet natuurlijk gevierd worden met een heus feestweekend. We zijn al bezig sinds januari 2022 met het voorbereiden van dit weekend, nog een half jaar te gaan en het is zover!”

Met welke gevoelens kijk je 2023 tegemoet?
“Ik ga met veel zin, maar toch ook wel met wat spanning, het nieuwe jaar tegemoet. Ik zit mee in het feestcomité voor het verjaardagsweekend van onze KSA. Tegelijkertijd is het ook mijn eerste jaar als hoofdleidster van de grootste KSA van Vlaanderen. Naast de organisatie van KSA 95, komen er dus nog heel wat taken bij als hoofdleidster. Maar met een goede planning en veel hulp van onze geweldige leidersploeg lukt dat vast wel!”

Hoe heb je jouw vereniging zien evolueren?
“Tijdens de afgelopen jaren hebben we heel wat meegemaakt en heb ik mijn vereniging zien groeien. Verschillende feestweekends, het groeiende ledenaantal, het ontstaan van een nieuwe ban ‘de dwergen’ (waardoor nu ook kleuters uit de 3de kleuterklas bij onze KSA welkom zijn), het leidinggeven tijdens de corona-pandemie, hittegolven en overstromingen op kamp … Je merkt dat je in een vereniging niet bij de pakken mag blijven zitten, maar steeds jezelf en je organisatie moet aanpassen aan nieuwe situaties. Dat vraagt een bende goede koppen, samenwerking en vriendschap, allemaal zaken die ik terugvind in onze leidersploeg.”

Wat is voor jou een memorabel moment?
“Ik zit al van kindsbeen af in de KSA, sinds 2007 om precies te zijn. Ik startte bij de kabouters en ging elke zaterdag steevast naar de KSA, weer of geen weer. Een echte KSA’er laat zich niet tegenhouden door wat regen! Na mijn jaren als gastje, werd ik aspirant. Na een jaartje aspi, kreeg ik mijn officiële leiderssjaal, op het feestweekend van KSA 90 om precies te zijn. Dat ik nu vijf jaar later als hoofd van onze KSA, KSA 95 mee mag begeleiden is voor mij heel symbolisch, zelfs een beetje magisch. Daar had ik als kleine kabouter nooit van durven dromen.”

Wat brengt dit feestjaar?
“Ons feestjaar zorgt voor een heus feestweekend, voorafgegaan door een bondskamp. Dit is een kamp met alle leeftijdsgroepen samen, iets wat we om de 5 jaar doen. Het feestweekend zelf vindt plaats op 8, 9 en 10 september 2023. Op vrijdagavond is er een ribbetjesfestijn, op zaterdag onze klassieke startdag en de XXXL-versie van onze bekende fuif CYB, want ook die is jarig en bestaat 30 jaar! Op zondag doen we opnieuw een urban trail doorheen de Oostkampse gebouwen. Dit zowel voor lopers als voor wandelaars. Verder zal er die dag ook nog een kinderzoektocht zijn. Zo betrekken we alle leeftijden in ons feestelijk gebeuren.”

Wat brengt de toekomst? Welke richting willen jullie uit?
“We willen als KSA steeds laagdrempelig blijven, we streven een inclusieve werking na. Het kost niet veel en je krijgt er zoveel voor terug. Ook anderstalige kinderen vinden, vaak via de scholen, hun weg naar onze jeugdbeweging. Dat is een goeie zaak: zo kunnen zij hun vriendjes uit de klas beter leren kennen, hebben ze toegang tot een leuke hobby en het helpt hen soms om op een spelende manier hun Nederlands te verbeteren. Wat ik zeker nog wil meegeven: een jeugdbeweging is het beste wat je als kind kan overkomen. Het bezorgt je vrienden voor het leven, je leert er samenwerken, logisch nadenken, organiseren, sociaal omgaan met mensen … Kortom, alleen maar positieve zaken!”

 

Straatambassadeur Georges Debacker

Georges, waarom wordt 2023 een bijzonder jaar voor de straatambassadeurs?
“In ’23 bestaat de werking van de straatambassadeurs 10 jaar. Nu de corona-pandemie (bijna) achter de rug is, kunnen we als straatambassadeur onze rol opnieuw volledig opnemen en kan de werking verder uitgebouwd worden. De afgelopen jaren waren niet gemakkelijk. Het corona-virus had een grote impact op onze manier van werken en het was tijdens deze periode niet eenvoudig om de rol van straatambassadeur steeds volwaardig op te nemen. Toch slaagden we er met het ‘buurtcomité Legendaele’ in om ook tijdens de crisis zaken op poten te zetten. Zo kwamen we tijdens deze periode onder andere met paaseitjes en cava tot aan de deur van de buren om zo verbinding te blijven stimuleren. Externe factoren zoals de oorlog in Oekraïne of de torenhoge energieprijzen spelen ook een rol in hoe we onze taak kunnen opnemen en ‘hulp bieden’ aan onze buren. Dat gaat van het nodige advies geven op vlak van energie, isolatie … voor straatambassadeurs die daar zelf voldoende kennis over hebben tot het doorverwijzen naar de juiste instanties.”

Wat betekent ’10 jaar straatambassadeurs’ voor jou?
“Dat het ‘straatambassadeurschap’ reeds tien jaar bestaat, bewijst dat het project geen eendagsvlieg is. Het initiatief is nog steeds aan het groeien. Intussen zijn er bijna 100 straatambassadeurs voor iets meer dan 200 straten. Er zijn dus ook nog een heleboel straten zonder vertegenwoordiger. Ik zie buurten waar bijvoorbeeld veel jonge veertigers wonen. Dit is een categorie van bewoners die het voortouw zou kunnen nemen in hun buurt.”

Je was erbij sinds de start: hoe heb je de werking van de straatambassadeurs zien evolueren?
“Ik durf (clichématig) te stellen dat ik een straatambassadeur ‘avant la lettre’ was. Ik woon sinds 1983 in de Legendaledreef en reeds na enkele jaren begon ik mij te engageren voor allerhande (voornamelijk praktische) probleempjes in de straat. Dat ging van groenonderhoud en onderhoud van voetpaden tot storende elementen en verkeersveiligheid. Door de ‘functie’ van straatambassadeur te creëren, ontstond er een beter kader en werd het ook serieuzer genomen. Men begint je in de straat en bij de gemeente te kennen. Mensen weten dat je met gefundeerde opmerkingen komt die de ganse buurt aanbelangen. Intussen heb ik met alle gemeentelijke diensten, de bevoegde schepenen en de burgemeester een goed contact.”

Wat is de meerwaarde van een straatambassadeur?
“Straatambassadeurs kunnen zorgen voor meer verbinding, tussen de buurtbewoners onderling, maar ook tussen de buurtbewoners en de gemeente. Het kan een lagere drempel zijn om bezorgdheden of vragen aan je straatambassadeur door te geven in plaats van zelf de gemeente te contacteren. Tegelijkertijd worden de gemeentelijke diensten volgens mij zo ook ontlast van een overvloed aan dezelfde opmerkingen en vragen uit een bepaalde buurt. Zelf neem ik als straatambassadeur behoorlijk wat hooi op mijn vork, maar kandidaat-straatambassadeurs mogen zich daar niet door laten afschrikken. Iedereen engageert zich volgens beschikbare tijd en volgens eigen mogelijkheden. In onze buurt nemen we de rol al tien jaar met twee op. Collega-straatambassadeur Marleen bekommert zich voornamelijk om de sociale aspecten en feestelijke aangelegenheden in onze buurt. Terwijl ik zelf vooral zaken opneem op vlak van openbare werken, groen, verlichting en een aantal andere ‘ambetantigheden’.”

Wat waren in die 10 jaar de fijnste of meest memorabele momenten als straatambassadeur?
“In dat rijtje staan zeker alle realisaties waar ik mijn steentje aan kon bijdragen. Dat gaat van kleine zaken die toch belangrijk zijn voor een buurt tot de meer doorslaggevende. Het zijn er ondertussen reeds heel wat. Iets specifiek uitkiezen is dan ook moeilijk … Ik strijd intussen al zo’n 30 jaar voor geluidswerende muren langs de E40 ter hoogte van de Legendaledreef. Onlangs werd een belangrijke stap voorwaarts gezet in het dossier en dat doet mij uiteraard plezier. Via e-mail of bij een persoonlijk contact een dankwoordje ontvangen doet vanzelfsprekend steeds deugd. Zo weet je dat je inzet geapprecieerd (en opgemerkt) wordt.”

Wat heeft de komende 10 jaar voor de werking in petto, denk je?
“Het zou mooi zijn om de straatambassadeurs nog te zien groeien en alle ‘zwarte vlekken’ op de Oostkampse kaart ingevuld te zien. Hopelijk voelen er zich nog veel gemotiveerde mensen geroepen om deze taak op zich te nemen. Het is zo’n win-winsituatie: in plaats van onder elkaar te zagen, problemen met de nodige communicatie relatief eenvoudig oplossen.”

Fleur Moenaert

Fleur, waarom wordt 2023 een bijzonder jaar voor jou?
“In 2023 word ik 23 jaar!”

Met welke gevoelens kijk je het nieuwe jaar tegemoet?
“Ik ben benieuwd naar 2023 en ga het nieuwe jaar met een positief gevoel tegemoet! Ik ben in ’22 begonnen aan de master van mijn rechtenstudies en ik kijk er al naar uit om in ’24 af te studeren.”

Waar kijk je op dit moment het meeste naar uit?
“Momenteel kijk ik er vooral naar uit om in februari te kunnen gaan skiën met familie en vrienden. Een klein gelukje (lacht).”

Waar zie je het meeste tegenop?
“Ik stop na het zomerkamp als leidster bij KSA Oostkapjes. Wat zal ik dat missen! Ik ben 7 jaar bij de leiding geweest, waarvan ik 3 jaar deel uitmaakte van de hoofdleiding.”

Voor welke uitdagingen staat jouw generatie? Waar zie je kansen?
“Ik denk dat onze generatie voor veel uitdagingen staat, zoals de klimaatverandering, de energiecrisis … Maar ook de snel veranderende wereld waarbij alles meer en meer digitaal wordt. Persoonlijk vind ik het nog steeds belangrijk om in ‘real life’ onder de vrienden te komen, naar de jeugdbeweging gaan, samen iets gaan drinken … en zo verbinding te blijven zoeken met elkaar.”

Wat brengen de 23 volgende jaren?
“Ik zou graag afstuderen en aan mijn carrière beginnen. Ik ben heel benieuwd welke job ik binnen enkele jaren zal uitoefenen.”

Nieuwe inwoner Ahmad Al Khalifa

Waarom wordt 2023 een bijzonder jaar voor jou, Ahmad?
“2023 wordt zowel voor mezelf als ons gezin een belangrijk jaar. Ik ga verder Nederlands studeren, niveau 3, en wil in de tweede helft van ’23 een opleiding tot automecanicien starten. Ook mijn rijbewijs halen staat op het lijstje. In Syrië was ik vrachtwagenchauffeur, dus ik ken wel wat van voertuigen en ik zou dat graag studeren om hier als automecanicien aan de slag te kunnen. Mijn vrouw volgt intussen ook Nederlandse les. Zij gaat in de voormiddag naar de les, ik in de namiddag. Dat is soms wel druk in combinatie met een gezin van 4 kinderen. Onze kindjes kunnen al goed Nederlands spreken. Ze oefenen op school en met hun vriendjes. Er zitten 2 van onze kindjes in de Sint-Pietersschool, ons kleinste dochtertje Léa gaat nog naar de peutertuin en onze oudste dochter volgt OKAN-klas in de Maricolen in Brugge. Ze doen allemaal heel goed hun best op school, ik ben echt trots op hen.”

Wat hopen jullie te realiseren in 2023?
“In de eerste plaats gaan we op zoek naar een ander huis. We vinden het aangenaam om in Oostkamp te wonen en willen hier graag blijven. Sinds we hier in oktober 2021 aankwamen, hebben we al heel wat vrienden gemaakt. We merken dat hier veel goede mensen zijn die ons willen helpen als dat nodig is.
Ik hoop dat we een mooie en stabiele toekomst kunnen uitbouwen, vooral voor onze kinderen. Mijn oudste dochter Nojoud wil graag tandarts of apotheker worden, mijn andere dochter houdt van binnenhuisdecoratie. Door goed te studeren, gaan ze later een belangrijk verschil kunnen maken.
Onze dochter Rayan basket, voetbalt en zwemt ook graag. Ze heeft ook heel veel vriendinnen op school. We gaan vaak naar het park in De Valkaart of naar het zwembad. Dat vinden ze heel leuk. Mijn zoon zou misschien over een paar maanden bij een voetbalploegje willen aansluiten.”

Wat vind je het moeilijkste?
“Wij zijn meer dan 10 jaar geleden uit Syrië moeten vertrekken door de oorlog en hebben jaren in Libanon gewoond vooraleer we naar België konden verhuizen. We hebben hier geen familie, maar mijn broers wonen in Duitsland. De familie niet zo vaak kunnen zien, is het moeilijkste. Gelukkig hebben we hier al heel wat vrienden waarmee we kunnen afspreken om wat te praten of samen te eten.”

Saar Rogiers 

Waarom wordt 2023 een speciaal jaar voor jou?
“In de zomer van 2021 stond ik 2 maanden op de set voor de film Zeevonk van Domien Huyghe, geschreven door Wendy Huyghe en Jean-Claude van Rijckeghem. Ik speel hierin de hoofdrol. In het voorjaar van ’23 komt de film in de bioscoopzalen. Tussen de eerste casting en de première van de film zit meer dan twee jaar tijd. Dus ik kijk er ongelooflijk naar uit om het resultaat met iedereen te mogen delen. Intussen hebben we het goede nieuws ontvangen dat de film geselecteerd is voor Berlinale, het internationale filmfestival van Berlijn. Half februari zal daar dus de wereldpremière van de film plaatsvinden.”

Met welke gevoelens kijk je naar het nieuwe jaar?
“Ik vind het best wel spannend om de film op groot scherm te zien, maar heb er vooral heel veel zin in! Ook heel nieuwsgierig naar wat me nog te wachten staat. In ’23 word ik eindelijk 14 jaar, daar kijk ik geweldig naar uit. In mei breng ik een eindvoorstelling met de theaterateliers van de Kopergietery, waar ik wekelijks naartoe ga. En in september mag ik in het 3de middelbaar starten in de richting Woordkunst-Drama in het Kunsthumaniora in Brugge. Het wordt dus een druk en spannend jaar.”

Wat kan je al vertellen over je bioscoopdebuut?
“De film gaat over een 12-jarig meisje, Lena, die tijdens een stormachtige nacht haar papa verliest op zee. In Oostende doet het gerucht de ronde dat haar papa verantwoordelijk is voor het bootongeluk en dus ook voor de dood van twee andere vissers. Lena gelooft dat niet en gaat op zoek naar wat er echt is gebeurd. Zelf denkt ze dat een zeemonster ervoor gezorgd heeft dat de boot gekapseisd is.
Het is de eerste keer dat ik meespeel in een film, dus het is voor mij ook allemaal nogal nieuw. Ik vond het een eer om naast al die acteurs (Hilde De Baerdemaeker, Zouzou Ben Chika, Sebastien Dewaele, Lynn Van Royen, Valentijn Dhaenens …) op de set te mogen staan. Er was ook een heel leuke sfeer. Ik heb van het begin tot het einde heel hard genoten en ik ben heel dankbaar, en ook wel trots, op wat we met de cast en crew hebben gecreëerd.”

Waar kijk je het meeste naar uit?
“Toch wel naar de première van Zeevonk en naar de reacties van de filmbezoekers. In de eerste plaats naar die van mijn familie en vrienden.”

Hoe zie je jouw carrière verder evolueren?
“Geen idee, maar ik weet wel dat ik dit echt wil blijven verder doen. Ik hoop nog vaak te mogen acteren, zowel voor film als voor theater. Dat is echt wat ik het liefste doe en stiekem droom ik ervan om hiervan mijn beroep te maken.”

Odette Malfait van het Kruimelcafé

Waarom wordt 2023 een bijzonder jaar voor het Kruimelcafé?
“Niet alleen is ons burgerinitiatief in oktober 5 jaar geworden, maar er staat in het voorjaar van ’23 ook een verhuis op stapel naar de sociale hub in de Stationsstraat (in het voormalige gebouw van zetelbedrijf Sedia). We komen in een gloednieuwe keuken terecht en de samenwerking voor voedselbedelingen wordt ook veel nauwer. Veel uitdagingen, maar tegelijkertijd ook veel nieuwe kansen tot verbinding. Zeker naar een groep van mensen die wat moeilijker bereikbaar is.”

Met welke gevoelens kijken jullie het nieuwe jaar tegemoet?
“Het is spannend aftellen tot de verhuis. Er is nog zoveel onbekend en er zijn nog zoveel openstaande vragen. Hoe zal de samenwerking met De Kade, een organisatie die personen met een beperking of ontwikkelingsprobleem begeleidt, verlopen? Hoe zal het zijn in een andere keuken? Zullen onze vaste bezoekers ons volgen? …

Naar wat kijken jullie het meest uit?
“Nieuwe invalshoeken, nieuwe samenwerkingen en nieuwe ideeën. Het voelt werkelijk als een nieuwe start.”

Hoe hebben jullie het Kruimelcafé op die 5 jaar tijd zien evolueren?
“Het Kruimelcafé is uitgegroeid van een klein initiatief tot een gevestigde waarde binnen Oostkamp met een fantastische en loyale groep van vrijwilligers. Wekelijks hebben we ongeveer 70 bezoekers, terwijl we tijdens de eerste weken al gelukkig waren met 20 personen aan tafel. Dat toont ook aan dat we op zoveel vlakken zijn gegroeid.”

Wat waren bijzondere of mooie momenten?
“We hebben zoveel memorabele momenten gehad: de Oekraïense avond waar we voor 150 personen hebben gekookt, de leuke gesprekken met nieuwe inwoners tijdens het gemeentelijke verwelkomingsmoment, onze eerste quiz in ’22 … Wat eruit springt zijn de babbels, de vriendschap en de dankbaarheid van onze ‘vaste klanten’ die we ondertussen wekelijks terugzien.
Het Kruimelcafé is tijdens de corona-pandemie ook regelmatig gesloten geweest. Toen had onze vrijwilligersgroep uit elkaar kunnen vallen, maar dat is niet gebeurd. We hebben in die periode het eten opgehaald en thuis gekookt voor de voedselbank. Zo bleven we verbonden en samen aan hetzelfde zeel trekken.”

Wat brengt de toekomst?
“Hopelijk nog meer van hetzelfde. Het gaat nu over volhouden: elke week het engagement aangaan om lekker, voedzaam en duurzaam eten op tafel te zetten. Meer hebben wij niet nodig. In een ideale wereld bestaat het Kruimelcafé eigenlijk niet: dan zijn er geen voedseloverschotten en geen mensen die een plaats als de onze nodig hebben. Maar zolang die wereld er niet is, dragen wij op deze manier ons steentje bij.”

De broers en Oostkampse ondernemers Wim en Rik Anseeuw

Waarom wordt 2023 een bijzonder jaar voor jullie?
“In ’23 wordt het bedrijventerrein Rodenbach officieel geopend. De straat die de site ontsluit, draagt de naam van onze vader Roland Anseeuw: de Roland Anseeuwstraat. Het is een respectvolle erkenning voor wat hij als ondernemer betekende voor de lokale gemeenschap, naast zijn mandaten binnen de nationale brandstoffensector. Hij is opgegroeid in de onmiddellijke omgeving, heeft er ook zijn hele leven gewerkt, en nu vlakbij finaal rust gevonden. Daarnaast zijn we net als onze vader ondernemer, en iedere dag opnieuw is voor een ondernemer een uitdaging. Ook in ’23 zal dat zo zijn.”

Hoe bijzonder is het om de naam van jullie vader als straatnaam tegen te komen?
“Heel bijzonder, dat staat vast. Een straatnaam mag wettelijk niet vernoemd worden naar een levend persoon. Je wordt dus eigenlijk geconfronteerd met het idee dat het leven ‘eindigend’ is, wanneer je de naam van je vader op een straatbord ziet staan. Non fui, fui, non sum. Of: Ik was niet, dan was ik, nu ben ik niet meer. Als Romeins grafschrift kon het tellen, met een straatnaam die je naam draagt ‘leef’ je tegenwoordig alsnog verder. Je leeft verder voor wat je hebt betekend voor de gemeenschap. De reis van onze pa tijdens het leven was mooi, om trots op te zijn. En dat was op zich al bijzonder.”

Welke gevoelens roept dat bij jullie op?
“Erkenning voor wat hij heeft gedaan, respect voor wat hij heeft betekend. Het is ook een eervolle erkenning van onze lokale overheid en de mensen die besturen voor inwoners die iets verwezenlijkt hebben en hun leven in het teken stelden van de gemeenschap. Hoe kan een gemeente beter het ondernemend klimaat van haar beleid illustreren, dan op een fijne wijze erkenning te geven aan ondernemers die de gemeente mee op de kaart hebben gezet?”

Wat was de motivatie om een straat naar jullie vader te vernoemen?
“Het was volgens ons zeer legitiem om de keuze te laten vallen op de naam van onze vader Roland Anseeuw als straatnaam voor de ontsluiting van de Rodenbachsite. Een verdienstelijk persoon uit de onmiddellijke omgeving, die niet enkel lokaal, maar ook in de grote regio zijn sporen heeft verdiend, geniet (genoot) de voorkeur boven een irrelevante of nietszeggende straatnaam. Roland Anseeuw was niet alleen handelaar in steenkool en stichter van Brandstoffen Anseeuw, hij was ook dé voorzitter van de syndicale kamer van Brandstoffen West-Vlaanderen, secretaris-generaal van de Belgische Federatie Brandstoffenhandelaars en nationaal voorzitter van vaste Brandstoffen. Door de koning werd hem ook al een gouden medaille Orde Leopold II verleend voor bijzondere diensten. Maar die straatnaam… daar zou hij zelf ook wel trots op geweest zijn 😊.”

Atlete Flore Stappers

Flore, waarom wordt 2023 een bijzonder jaar voor jou?
“Ik hoop om, na enkele mindere jaren, weer op hoog niveau te kunnen lopen. De afgelopen jaren heb ik als atlete best veel tegenslagen gekend. Samen met mijn team ben ik volop bezig om mijn lichaam terug in orde te krijgen. Er is hoop, want ik heb nu echt het gevoel dat ik bij de juiste mensen terechtgekomen ben om eventuele problemen snel aan te pakken en op de juiste manier te revalideren. Topsport verloopt heel vaak met ups en downs en dat is niet altijd even gemakkelijk. Daarom is het zo belangrijk om tijdens een mindere periode een goed vangnet te hebben. Met dit sterk team rondom mij, hoop ik dat ik er dit jaar tijdens het Europees Kampioenschap voor doven en slechthorenden in Polen terug kan staan.”

Met welke gevoelens kijk je het nieuw jaar tegemoet?
“Dat is een moeilijke vraag. Ik bekijk mijn leven van dag tot dag en kijk niet te ver vooruit. In het verleden heb ik genoeg klappen gekregen en daar heb ik veel uit geleerd. Ik probeer zo positief mogelijk in het leven staan, maar het leven is niet altijd rozengeur en maneschijn. De afgelopen jaren heb ik vooral geleerd om meer te luisteren naar mijn lichaam. Ik hoop deze lijn door te trekken in 2023 en mijn lichaam nog beter te leren kennen en aan te voelen. Mijn gevoelens gaan op dit moment nog alle kanten uit, maar ik hoop in het nieuwe jaar nog sterker in mijn loopschoenen te staan. Ik ben alvast goed omringd met een sterk team om deze droom waar te maken.”

Waar kijk je het meest naar uit in ’23?
“Ik kijk uit naar de dagen waarop ik mijn trainingen kan afwerken met een gelukzalig gevoel, en vooral zonder pijn. Hopelijk kan ik mijn comeback maken op goed, of zelfs hoog, niveau. ‘Ik sta er’, dat is het gevoel dat ik weer wil hebben. Elke tegenslag heeft een groot impact op het lichaam en een lichaam blijft dat volgens mij onthouden, waardoor het soms veel moeilijker is om mentaal terug sterk te staan. Ik hoop dat ik op sportief vlak zowel fysiek als mentaal weer sterk door het leven mag gaan.”

Hoe zie je jouw sportieve carrière verder evolueren?
“Ik ben niet meer van de jongste, maar mijn ultieme droom is toch om over 3 jaar de Deaflympics in Japan mee te maken. Het zouden dan mijn 3de Deaflympics zijn, en ik hoop dat de gezegde ‘derde keer, goede keer’ toch bestaat voor mij. Nu hoop ik vooral op genezing zodat ik nog een aantal jaren kan presteren op hoog niveau. Ik voel aan mijn lichaam dat ik nog niet alles heb kunnen tonen. Stiekem hoop ik om nog te kunnen tonen wat ik nog meer in mijn mars heb.”

 

 

1 reactie

Carlos Baillieu
Geschreven op 2022-12-31 17:47:19
Ik heb na heel wat leeswerk in dit goed geschreven stuk over negen speciale mensen, gekozen voor het beste van Flore Stappers. een verdomd sterke madam die na elke lijfelijke tegenslag terug vecht om haar doel te bereiken. Nooit opgeven. Fijn oudejaar, een goed begin en een fantastisch 2023. Mvg Carlos Baillieu

Geef een reactie op dit artikel

Velden met een * zijn verplicht in te vullen. E-mailadressen worden nooit gepubliceerd op de website.